Het raadselachtige karakter van de Tarotkaarten houdt de interesse van velen nog steeds gaande, en de vragen rondom dit fenomeen blijven bestaan. Wat is de ware aard van de Tarot? Kan het daadwerkelijk de toekomst voorspellen? Wie waren de oorspronkelijke ontwerpers van de Tarot? Deze kaarten zijn nog altijd omgeven door een waas van mysterie, waardoor velen denken aan waarzegsters met kristallen bollen. Wie echter dieper graaft in de geschiedenis van de Tarot ontdekt al snel dat deze kaarten een intrigerende achtergrond hebben en dat hun boodschap nog altijd relevant is.
Tarot in de Herstelde Orde
In hun boek "De Tarot in de Herstelde Orde," dat voor het eerst verscheen in 1999, hebben de broers Onno en Rob Docters van Leeuwen grondig onderzoek gedaan naar de Tarot, wat veel aandacht trok na publicatie. Hun theorie suggereert dat de Tarot zoals we die tegenwoordig kennen, eigenlijk incompleet is. De traditionele 'normale' Tarot bestaat uit 78 kaarten. Volgens de broers Docters van Leeuwen is de Tarot echter in de Middeleeuwen 'verminkt,' waarbij twee kaarten in de Grote Arcana verloren zijn gegaan, namelijk de kaart 'Intuïtie' (vertegenwoordigd door de godin Venus) en 'Waarheid' (gesymboliseerd door Jupiter). Hierdoor zou het oorspronkelijke aantal kaarten eigenlijk 80 zijn in plaats van 78.
De geschiedenis van de Tarot
De oorsprong van de Tarot ligt in het Midden-Oosten. Tijdens de kruistochten leerden de Tempeliers, een kruisvaardersorde, werken met de Tarot via oosterse esoterische scholen, en brachten deze kennis vervolgens naar West-Europa. Rond 1300 na Christus werd de Tarot verboden door de Rooms-Katholieke Kerk omdat deze werd gezien als een 'duivels prentenboek.' Pas aan het begin van de vorige eeuw werd de Tarot in brede kringen in Europa bekend. Er zijn verschillende versies van de Tarot bekend, waarbij de Tarot van Marseille wordt beschouwd als de oudste, daterend uit circa 1500 na Christus.
Beeldende beschrijving van het Universum.
De broers Docters van Leeuwen definiëren de Tarot als een 'picturale kosmologie,' bestaande uit betekenisvolle afbeeldingen die archetypisch zijn. Ze beschouwen kosmologie als een poging om een coherente verklaring te geven voor het universum, de mens en zijn wereld, de gebeurtenissen daarin en de onderlinge relaties. Archetypen worden soms aangeduid als collectieve patronen of 'oerbeelden,' een term die is geïntroduceerd door Carl Jung, en ze maken deel uit van het collectieve onbewuste van de mensheid. Een voorbeeld van een kosmologie is het scheppingsverhaal.
Structuur van de Tarot
De afbeeldingen in de Tarot zijn verdeeld in de Grote Arcana, de Koninklijke Arcana en de Kleine Arcana. Het woord 'arcanum' is afgeleid van het Latijnse 'arcanus,' wat verwijst naar 'geheim' of het 'geheimzinnige.' De afbeeldingen representeren de collectief-psychische informatie die ten grondslag ligt aan ons bestaan. De Tarot volgt een structuur die de levenscyclus van de mens weergeeft, beginnend bij kaart 0, 'De Dwaas,' en eindigend bij kaart 21, 'Het Universum.'
Het intentioneel versluieren van de Tarot
Een van de redenen waarom de Tarot werd 'versluierd,' is het feit dat de oorspronkelijke kaarten het proces van ontstaan, bloei, verval, dood en wedergeboorte van de mens uitbeeldden. In de niet-westerse wereld, waar de Tarot zijn oorsprong vond, gelooft men sterk in het cyclische proces van leven en dood. De christelijke kerk erkent echter doorgaans geen reïncarnatie, en de middeleeuwse kerk beschouwde dit concept als in strijd met de christelijke leer. Dit was een belangrijke reden waarom de kerk de Tarot als ketters beschouwde. Daarnaast vond men dat het 'voorspellen van de toekomst' in strijd was met het geloof dat God's voorzienigheid het leven van de mens beheerst. Bovendien stond de onaantastbaarheid van de paus en zijn rol als vertegenwoordiger van God op het spel, en deze moest koste wat het kost worden beschermd. Het verbod op de kaarten had echter niet het gewenste resultaat, aangezien ze wijdverbreid en populair waren onder de middeleeuwse bevolking. De kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders besloten daarom tot een 'versluiering' van de Tarot. Dit leidde tot veranderingen in de structuur en volgorde van de kaarten, waarbij de oorspronkelijke kosmologische boodschap werd verwijderd.
De Tarotkaarten 'Intuïtie' en 'Waarheid'
Venus & Jupiter
De twee belangrijkste en meest centrale kaarten, de arcana 'Venus' (die het vrouwelijke principe vertegenwoordigt) en 'Jupiter' (het symbool voor God of de Waarheid), werden verborgen achter andere kaarten, namelijk die van de Priester (de Paus) en de Priesteres (de vrouwelijke versie van de Paus). Op deze manier werden de oorspronkelijke betekenissen gekoppeld aan het kerkelijke gedachtegoed. Om de leemtes in de structuur van de kaarten op te vullen, werden ze volgens een specifiek schema gewijzigd. Ondanks deze theorie heeft de versluiering van de Tarot volgens tarotgebruikers geen invloed gehad op de bruikbaarheid ervan.
De Betekenis van 'De Waarheid'
Jupiter, afgebeeld als 'De Waarheid', vertegenwoordigt de bevrijding van het duivelse nachtmerrie. In een oogwenk krijgt de mens of ziel een volledig begrip. Zijn symbool wordt weergegeven door de dubbele bliksemschicht. Het tweede archetype, dat van de Adelaar, symboliseert vernieuwing en scherpzinnigheid. Deze vogel kan rechtstreeks in de zon (het licht van de waarheid) kijken. Dit verwijst naar een scherp inzicht en het onverbloemde feit.
Jupiter, 'De Waarheid', is de echtgenoot van Juno, die staat voor 'De Intuïtie'. Hier zien we het mannelijke aspect, het 'Yang' tegenover het vrouwelijke aspect, het 'Yin'. 'De Waarheid' is als de keerzijde van de medaille, en staat voor absolute zekerheid. Het kan ook wijzen op redding door de waarheid. Een schok leidt tot helder inzicht, waarbij het licht zegeviert over de duisternis. Het betreft hier de objectieve waarheid. Oude denkstructuren moeten als het ware door de bliksem worden verbroken.
Uiteindelijk is de ziel bevrijd. 'De Waarheid' staat tegenover 'De Intuïtie', maar het verschil ligt in het feit dat men kan luisteren naar intuïtie, terwijl men naar de waarheid móet luisteren. Deze kaart symboliseert bevrijding, erkenning, genezing, zekerheid en correctheid. Kortom, de triomf van het goede.
De betekenis van 'De Intuïtie'
Dit is de kaart van innerlijke waarheid. Wanneer de kaart wordt gekozen, leert de mens om naar zijn innerlijke stem te luisteren, oftewel 'De Intuïtie'. Met deze kaart wordt de eerste levenscyclus (Pentagrammen) afgesloten en begint de tweede cyclus (Staven). Het levensdoel wordt duidelijker. De mens maakt contact met zijn ziel en zijn afkomst.
'De Intuïtie' kan ook verwijzen naar een wijze raadsvrouw of lerares op wie men kan vertrouwen.
MIN – 'De Intuïtie' (toegevoegd in de Tarot van de Herstelde Orde) verwijst naar het innerlijk weten van de mens. Deze kaart spoort aan om te luisteren naar dat zachte innerlijke stemmetje dat de weg wijst. De vrouw op de kaart is blind en vertegenwoordigt Juno, de Romeinse godin van intuïtie. Deze kaart heeft geen cijfer, maar een min-teken, wat staat voor het vrouwelijke principe, het Yin: volg het pad van het hart.
Je wordt gevraagd naar je intuïtie te luisteren en de weg van je hart te volgen. Het duidt op vernieuwing in het leven, liefde en huwelijk, het herstellen van je vertrouwen. Voorspoed op materieel, relationeel en emotioneel gebied.
Synchroniciteit
Ondanks de 'verminking' van de kaarten biedt de Tarot nog steeds waardevolle inzichten voor degenen die ermee werken. De Tarot werkt volgens het principe van synchroniciteit, wat verwijst naar 'betekenisvol toeval.' Bij het raadplegen van een Tarot deck 'synchroniseert' dit zich met de psychische toestand van de vraagsteller en geeft het een 'afspiegeling' van die toestand. De kaarten passen zich aan de vraagsteller en de situatie aan. Om deze reden ervaren mensen vaak dat ze precies de juiste kaart trekken. Voor veel mensen is de Tarot een middel om inzicht te krijgen en soms ook een mogelijke weergave van toekomstige scenario's.
Interpretatie
Het verwijderen van de twee belangrijke kaarten heeft de betrouwbaarheid van de Tarot niet aangetast, maar het heeft wel geleid tot een verkeerde interpretatie van de Tarot als geheel. De oorspronkelijke structuur is ondermijnd, en daardoor is de diepere boodschap van de Tarot vaak verkeerd begrepen. Het cyclische proces van leven, sterven en wedergeboorte is verkeerd geïnterpreteerd. Hierdoor kreeg de arcana van de dood een onjuiste betekenis en werd deze vaak gezien als negatief en letterlijk. De broers Docters van Leeuwen proberen met hun Tarot de kaarten hun oorspronkelijke betekenis terug te geven aan de hand van de structuur waarin ze thuishoren. Ze onderbouwen hun betoog met verschillende wiskundige, antropologische en mythologische gegevens. Op deze manier verliest de arcana van de dood zijn negatieve connotatie en kan deze worden gelezen als de kaart van een nieuw begin in plaats van een einde. Voor serieuze beoefenaars van de Tarot lijkt 'De Tarot in de Herstelde Orde' onmisbaar, omdat het fungeert als een definitief naslagwerk over de Tarot, de geschiedenis ervan, de oorsprong, de veranderingen en de uiteindelijke betekenis als kosmologie. Het werpt in ieder geval nieuw licht op de bestaande decks met hun 78 kaarten; ze lijken vanaf nu niet langer als volledig te worden beschouwd.
